Bas en...
project Hurricane

Trice: Another one trikes the dust
Geplaatst: 10-11-2007 23:48

Ik had al even kort gezegd dat ik een Trice zou krijgen. Nou ja, kopen dan. Vandaag heb ik die fiets, een ICE Q NT, opgehaald bij Jos. De een na laatste fiets uit zijn winkelvoorraad. Het is voor mij een gunstige deal, omdat ik het als fiets voor mijn bedrijf ga gebruiken. Er wordt nog een en ander aan omgebouwd en ik ben er ook van plan er gewoon mee naar opdrachten in de buurt te rijden. Sporten en werken tegelijk, mooie combinatie. Maar goed. Wellicht voor de allerlaatste keer op weg naar de winkel van Jos. Eerst dacht ik lekker van De Bilt naar huis te fietsen, toen ik vanmorgen ruim een uur in de regen heb staan fotograferen dacht ik er anders over. De trike kan eventueel ook wel bij Carina in de auto als we de fiets een beetje inklappen. Bij Jos aangekomen denk ik dat mijn trike een ombouw heeft gekregen, het is echter de Quest van Marcel die van alarm wordt voorzien. Jammer, hij trapt er niet in. En ach, echte bikkels rijden op een open ligger :). De fiets is mooi, nee prachtig. En als nieuw. Er schijnt maar een keer op gereden te zijn voor verhuur. Jos heeft de bagagedrager er al opgezet, mooi breed ding. Ideaal voor een cameramontage. Ik krijg wat uitleg over wat en niet te doen. En het advies zo snel mogelijk remblokken zien te vinden, want de schijfremmen zijn vrij uniek. Hmmmm, van mijn Hurri ook al. Wat heb ik toch met aparte schijfremmen? Dan wordt de fiets afgesteld. Ideaal is het verstelmechanisme, zodat ook Carina eventueel op de trike kan. Hartstikke mooi. Proefrondje rijden, of karten zo u wil, en weer verder babbelen in de winkel. We hebben het, zoals wel vaker, het over werk enzovoorts. En over het geluk dat ik heb, met de aanschaf van mijn spullen en nu ook van mijn fietsen. Ik doe toch echt niets bijzonders denk ik bij mezelf. Het is tijd om naar huis te gaan. Ik besluit toch maar te fietsen, het is tenslotte droog. Samen met Hankie via een mooie route naar Utrecht. Gezellig en al pratend moeten we tot de conclusie komen dat ook Jos en Hankie wel geluk hebben met een en ander. Zo snel weer werk gevonden bijvoorbeeld. Het is ze ook van harte gegund. Onderweg hoor ik een vreemd geluid, mijn schijven lijken iets aan te lopen. Die moet ik even weer wat afstellen, ik denk dat ze even wat moeten inrijden ofzo. In de buurt van de Cartesiusweg scheiden de wegen van Hankie en mij en ik cross lekker verder. Bedenk me ook dat ik nog geen bel heb en dus even uit moet kijken met inhalen. De fiets rijdt geweldig, spoort mooi recht en het kartgevoel is heerlijk. Een paar diepe plassen kan ik niet ontwijken met de brede fiets en ik ontdek een nadeel van laag bij de weg zitten bij slecht weer: mijn kont wordt nat! Thuis past de fiets maar net door de deur, als ik de fiets tenminste een beetje kantel. Ondertussen staat het hier vol met ligfietsen: vier in het totaal. Had ik nooit durven dromen!

Foto's van de fiets maak ik denk ik morgen, vandaag geen tijd voor gehad. En ik moet nog even op zoek naar een teller en bedenken waar ik die ga monteren. Want ik moet natuurlijk wel de statistieken blijven bijhouden. Ook al zijn het werkkilometers.


Reacties
Geen reacties

Reageer


archief | vorige | volgende
Bas over... | Fietsenkelder | index