Bas en...
project Hurricane

Trice: Another one trikes the dust (2, de plaatjes)


Trice: Another one trikes the dust
Ik had al even kort gezegd dat ik een Trice zou krijgen. Nou ja, kopen dan. Vandaag heb ik die fiets, een ICE Q NT, opgehaald bij Jos. De een na laatste fiets uit zijn winkelvoorraad. Het is voor mij een gunstige deal, omdat ik het als fiets voor mijn bedrijf ga gebruiken. Er wordt nog een en ander aan omgebouwd en ik ben er ook van plan er gewoon mee naar opdrachten in de buurt te rijden. Sporten en werken tegelijk, mooie combinatie. Maar goed. Wellicht voor de allerlaatste keer op weg naar de winkel van Jos. Eerst dacht ik lekker van De Bilt naar huis te fietsen, toen ik vanmorgen ruim een uur in de regen heb staan fotograferen dacht ik er anders over. De trike kan eventueel ook wel bij Carina in de auto als we de fiets een beetje inklappen. Bij Jos aangekomen denk ik dat mijn trike een ombouw heeft gekregen, het is echter de Quest van Marcel die van alarm wordt voorzien. Jammer, hij trapt er niet in. En ach, echte bikkels rijden op een open ligger :). De fiets is mooi, nee prachtig. En als nieuw. Er schijnt maar een keer op gereden te zijn voor verhuur. Jos heeft de bagagedrager er al opgezet, mooi breed ding. Ideaal voor een cameramontage. Ik krijg wat uitleg over wat en niet te doen. En het advies zo snel mogelijk remblokken zien te vinden, want de schijfremmen zijn vrij uniek. Hmmmm, van mijn Hurri ook al. Wat heb ik toch met aparte schijfremmen? Dan wordt de fiets afgesteld. Ideaal is het verstelmechanisme, zodat ook Carina eventueel op de trike kan. Hartstikke mooi. Proefrondje rijden, of karten zo u wil, en weer verder babbelen in de winkel. We hebben het, zoals wel vaker, het over werk enzovoorts. En over het geluk dat ik heb, met de aanschaf van mijn spullen en nu ook van mijn fietsen. Ik doe toch echt niets bijzonders denk ik bij mezelf. Het is tijd om naar huis te gaan. Ik besluit toch maar te fietsen, het is tenslotte droog. Samen met Hankie via een mooie route naar Utrecht. Gezellig en al pratend moeten we tot de conclusie komen dat ook Jos en Hankie wel geluk hebben met een en ander. Zo snel weer werk gevonden bijvoorbeeld. Het is ze ook van harte gegund. Onderweg hoor ik een vreemd geluid, mijn schijven lijken iets aan te lopen. Die moet ik even weer wat afstellen, ik denk dat ze even wat moeten inrijden ofzo. In de buurt van de Cartesiusweg scheiden de wegen van Hankie en mij en ik cross lekker verder. Bedenk me ook dat ik nog geen bel heb en dus even uit moet kijken met inhalen. De fiets rijdt geweldig, spoort mooi recht en het kartgevoel is heerlijk. Een paar diepe plassen kan ik niet ontwijken met de brede fiets en ik ontdek een nadeel van laag bij de weg zitten bij slecht weer: mijn kont wordt nat! Thuis past de fiets maar net door de deur, als ik de fiets tenminste een beetje kantel. Ondertussen staat het hier vol met ligfietsen: vier in het totaal. Had ik nooit durven dromen!
Trap verder
Geen reacties


Hurricane: Fotoverslag kletsen bij Uddelermeer
De foto's van het Kletsen bij het Uddelermeer staan bij 'trap verder'. Ze zijn iets groter dan normaal op deze site. Deelnemers kunnen de foto's uiteraard krijgen!
Trap verder
1 reactie


Hurricane: Kletsen bij het Uddelermeer
Kletsen bij het Uddelermeer
Utrechtseweg Soesterberg-Amersfoort

Wat is er nu mooier om het fietsseizoen af te sluiten met een mooie fietstocht? Dat had Bert ook bedacht en dus een heel leuk idee opgezet. Diverse ligfietsclubs fietsen naar het Uddelermeer, eten daar appelgebak, kletsen wat en gaan weer verder fietsen. Een plan waar mensen wel oren naar hadden en dus vertrekken we met negen man vanuit Utrecht naar Uddel. Theo vertrekt met zijn Quest een uur later, maar komt toch eerder aan bij het restaurant. Wij nemen de toeristische route en die is prachtig. Mooi asfalt, mooie omgeving, lekker weer en een gezellige groep. Ik neem onderweg een sprint heuvel op om een foto te maken. Daarna zoef ik naar beneden om de groep weer bij te halen. Ik maak flink tempo, tot mijn pet van mijn hoofd waait. Erg jammer, ben net op dreef. Het asfalt blijkt niet overal perfect. Een hobbelpaadje en een mul zandpad zorgen voor wat meer stuur- en stuntwerk. Zeker het zand vergt het nodige. Maar met vallen en opstaan haal ik het toch fietsend. Het gros gaat lopen. Bij het Uddelermeer is het oud-Hollands gezellig, zoals alle bijeenkomsten met de vereniging die ik heb meegemaakt. Veel kletsen en ik word gestrikt voor de groepsfoto. Misschien wel een historische foto, want er wordt al gesproken van een begin van een traditie.
De weg terug is wat lastiger, vooral tegenwind. En ik ben wat koud en moe. De omgeving en de groep maken veel goed. En in een best wel vlot tempo trappen we door. Een klein ongelukje met de Quest van Theo, die op de terugweg wel met ons meefietst. Het blijft beperkt tot lakschade, maar balen is het wel. Vanaf Austerlitz vallen steeds meer liggers af, we lijken wel de tien kleine negertjes. Heel aardig van Mark om de pukkel van Austerlitz bijna op het einde in het parcours op te nemen, we zijn ook helemaal niet moe... Als we Utrecht binnenkomen is het al donker. En moe, maar voldaan neem ik thuis een warme douche. Het was weer een geweldige dag. Een mooie gemiddelde snelheid, een flinke afstand en vooral veel plezier onderweg. Binnenkort de Hurri weer schoonmaken, voor een onderhoudsbeurt naar de fietsenmaker in Bilthoven brengen en dan zit het seizoen er waarschijnlijk op voor mij. Ok, de oliebollentocht hopelijk nog. Maar dat duurt nog even. En heel misschien nog wat meters op de rode Hurri maken, als ik de behoefte heb om te fietsen. Of op de Trice. Trice? Yep, daarover later meer :)

Kletsen bij het Uddelermeer
Garderensemolenweg Meerveld

Kletsen bij het Uddelermeer
Harskamperweg
Trap verder
3 reacties


Hurricane: Slinger Amersfoort
Slinger Amersfoort
Den-Treek Henschoten

Het is net als vorige week een prachtige dag. De hele week kijk ik al uit om weer te gaan fietsen. Omdat ik zondag een afspraak heb, is de enige kans dus om zaterdag te gaan fietsen. Via RouteYou heb ik een route richting Amersfoort uitgezet. Een mooi parcours, door veel bos en hier en daar een klim. Het kost me even tijd om Utrecht uit te komen. Dan merk ik dat ik richting Rhijnauwen ga. Zelfs op zaterdag is het al behoorlijk druk, blij dat ik hier niet op zondag ben. Vlak na Rhijnauwen wil de GPS mij een voetpad opsturen, dat doe ik maar niet en ga via Bunnik omrijden. Ook mooi en lekker strak asfalt! Het tempo zit er lekker in. Mijn kruissnelheid ligt op de vlakke wegen rond de 30 km/h, vaak erboven. Alleen heuvel op en op niet zo geweldige bospaden zakt het tempo fors. De route blijkt ook echt fantastisch. Het voelt weer een beetje alsof ik bij de Veluwezoom fiets met mijn racefiets. Alleen zijn de heuvels hier in vergelijking met de Veluwezoom niet meer dan een verkeersdrempel. Onderweg moet ik helaas wel vaak stoppen. Hele tijd geen last van een lostzittende crank gehad en juist vandaag gaat die steeds loszitten. Trap ik te hard? Gelukkig heb ik de sleutel onder handbereik. Op het einde gaat een deel van de route over dezelfde weg als vorige week. Herkenning, toch ook wel leuk. Bij De Bilt neem ik een verkeerde afslag en kom zo bij de ligfietser.nl uit. Ik zie Jos in de winkel en besluit dus om even naar binnen te gaan. Even fijn gebabbeld, goed om te horen dat hij en Hankie alweer een baan hebben gevonden. Stemt me gelukkig. Samen met Jos fiets ik door het centrum van Utrecht naar huis. Het was weer een fijne tocht, lekker tempo, al valt het gemiddelde me iets tegen eerlijk gezegd.
Trap verder
Geen reacties


Hurricane: Weer naar huis
Weer naar huis

Je kunt na het herfsttreffen natuurlijk direct naar huis fietsen, via de snelste weg. Maar het is veel leuker om een mooie route te rijden en zo nog wat napret te hebben. Helemaal op een stralende dag als vandaag. Hoewel het wel koud is in de ochtend. Er worden diverse groepen gevormd en ik moet echt duidelijk aangeven dat het tempo bij ons erg laag zal liggen. Nee, nog geen 15 km/h gemiddeld waarschijnlijk. Uiteindelijk fietsen Carina, Marion, Marion, haar vriend en ik naar huis. De route gaat via het oosten. Door bossen, want dat is gewoon mooi. Ik laat Carina vlak achter mij fietsen zodat ik het tempo in de gaten kan houden. Normaal zou ik achteraan fietsen, maar ik ben de navigator. Met de nodige slingerwegen rijden we door de bossen. Hier en daar een plaspauze voor de dames en de kat. Zo nu en dan is het toch even zoeken naar de juiste afslag, het is in een bos niet altijd duidelijk wat een fietspad is. Bij Maartensdijk pauzeren we bij een restaurant. De terrassen zitten vol, dus we gaan lekker in het gras zitten. En bij wijze van uitzondering worden we daar bediend. Ze hebben geen appeltaart, maar wel cake met vruchtjes en slagroom. Ook lekker. Op de bon staat tafel 12 en appeltaart. Ik mis iets. Tussen De Bilt en Utrecht zie ik een racefietser en ik ga er even achteraan met mijn karretje. Een te makkelijke prooi, ik hoef niet ver boven de 30 km/h te rijden om hem bij te houden. Bij de Berekuil nemen we afscheid van een Marion en met de rest fietsen we door het centrum naar het station waar de andere Marion en vriend de trein naar Eindhoven zullen pakken. Carina en ik fietsen erg tevreden naar huis. Ik merk dat Carina zo fietsen heel erg leuk vind. Gewoon rustig aan, door mooie gebieden en vooral genieten. Ik zie ons wel op fietsvakantie zo. Geen zin om te koken, halen we goed fietsvoer: een bak voer van de afhaalchinees. Het wordt zo nog een traditie!
Trap verder
Geen reacties


Hurricane: Herfsttreffen
Herfsttreffen

Toertocht met de NVHPV tijdens het herfsttreffen 2007 in Blaricum
Trap verder
Geen reacties


Hurricane: Naar herfsttreffen
Vandaag begint het herfsttreffen. Carina en ik moeten allebei werken, dus we kunnen pas laat weg. Het wordt nog later dan verwacht, want mijn klus loopt flink uit. Ik word wat chagrijnig door het moeten haasten. Het liefst wil ik namelijk zoveel mogelijk in het licht rijden, dat lijkt me vooral voor Carina het meest prettig. We vertrekken dus in het donker en moeten door Overvecht heen. Via een N-weg naar Hilversum en dan door naar Blaricum. Een niet zo boeiende route, maar dat geeft niet. Doel is er zo snel mogelijk zijn. Dankzij de GPS fietsen we toch nog door leuke straatjes in Hilversum en we vinden makkelijk de weg naar de camping. Carina is ondertussen goed moe en koud geworden en ook ik heb me beter gevoeld. Bij aankomst vallen al onze lasten van onze schouders. Een hartelijk ontvangst door Marcel en de andere fietsers. Ze zijn ook blij Carina te zien, leuk dat ze er is. Dat vind ik ook. Even douchen en ik babbel nog wat na voor ik in het huisje ga slapen. Het lijkt me een fijn weekend worden.
Trap verder
Geen reacties


Hurricane: Langs mijn geboortehuis
Langs mijn geboortehuis

Voor de derde achtereenvolgende week gaan Carina en ik op pad. Ze heeft de smaak te pakken, yeah! Wederom een niet al te lange route en het lijkt me leuk om via Den Dolder te gaan. Even mijn geboortehuis na 32 jaar weer zien. Via RouteYou is de route uitgezet en het leidt door een mooi gebied. Fijne fietspaden, mooie natuur. Ik kijk mijn ogen uit. Carina zit weer wat beter op de fiets, het tempo is best behoorlijk. Uiteraard stoppen we even uitgebreid bij mijn oude straat. Opmerkelijk dat veel van mijn herinneringen blijken te kloppen. De plek waar de Remia staat, het bos, de kruising, ik herleef het allemaal weer. We worden wel wat raar aangekeken en een automobilist vindt ons maar lastig in de weg staan. Gewoon iets geduld hebben en ik heb de fiets aan de kant gezet. Toch wel bijzonder om met mijn vriendin te zijn waar ik ben geboren en mijn eerste levensjaren heb doorgebracht. We nemen niet de kortste weg naar huis, het is tenslotte prachtweer. Via Zeist komen we bij Bunnik. Een mooi moment om te stoppen en koffie met appelgebak te nuttigen. Carina is nu een echte ligfietser! Vanaf Bunnik nemen we nu eens niet de Koningsweg, maar we gaan via het gehucht Vechten. In Lunetten mag Carina de weg wijzen, ze is hier duidelijk goed bekend. Iets voorbij ga ik een racefietser pesten. Die vindt het overduidelijk niet leuk dat ik hem zo makkelijk bijhoudt en slaat plotseling af. Watje. Carina fietst gewoon rustig door, wetend dat ik toch wel op haar ga wachten. Uiteindelijk hebben we toch wel een aardige afstand gefietst in een aardig tempo. Ze kan het wel.
Trap verder
Geen reacties


Hurricane: Met U-liggers naar Haarzuylens
Met U-liggers naar Haarzuylens

Ik heb zin om te fietsen, maar vanwege schoonfamilieverplichtingen niet al teveel tijd. Ik ben niet de enige U-ligger met een tijdslimiet en dus gaan we niet te ver fietsen. Het besluit wordt genomen om richting Vleuten te fietsen. Kunnen we nog even kijken naar de nieuwe brug over het water. Een mooi ding en we staan er ook lang bij te kijken. Omdat we toch zijn gekomen om te fietsen, trekken we weer verder. Richting Haarzuylens. He, daar was ik gister ook al. We zijn met een beste groep, wat erg gezellig is. Een stuk voor Haarzuylens schieten Jos en Victor er vandoor. Een racefietser. Ik sprint mee en zie dat ook Mark mee gaat. Even later blijken ook Maarten en Theo achter ons aan te komen. Wat een RIS hebben we toch! In Haarzuylens zijn we Hankie kwijt, ze blijkt een andere route te nemen en gewoon lekker naar huis te fietsen. Ze heeft haar dag niet en dat kan. Bij de koffie met appelgebak zien we vreemde snuiters. Ze gaan de prutrace lopen. Bijzonder. Wij gaan gewoon fietsen en via Zuilen zijn we terug in Utrecht. Ik neem daar afscheid van de groep en fiets naar huis. Lekker gefietst, niet echt hard, maar wel erg gezellig.
Trap verder
Geen reacties


Alle foto's op deze site © Bas de Meijer
archief
Bas over... | Fietsenkelder | index


Valid CSS! Valid XHTML 1.0!